Mistik: Harikasın

 
 
80’li yıllardı. Küçük kasabamızın gayretli belediye başkanı hem halka güzel bir hatıra olsun diye, hem de belediyenin ufak tefek ihtiyaçlarını gidermek için, konser vermek üzere ünlü bir ses sanatçısı ile anlaşmıştı. Konser halka duyurulduktan kısa bir süre sonra bütün biletler satılmıştı.
 
Konser gecesi, şehrin tek sinema salonunu hıncahınç doldurmuştuk. Hepimiz ünlü sanatçının canlı konserini izlemek için sabırsız ve heyecanlıydık. Sahnede belediye başkanını görünce -ünlü sanatçıyı anons edecek diye- uzun uzun alkışladık. Alkışlar kesilince belediye başkanımız konuştu:
 
"Saygıdeğer hemşehrilerim. Ünlü sanatçımız, âni rahatsızlığı nedeniyle konserini son anda iptal etmek zorunda kalmıştır. Çok üzgünüz. Fakat sizi evlerinize eli boş göndermeyeceğiz. Belediye Bandosundan çok kaabiliyetli bir arkadaşımızın, ünlü sanatçımızı aratmayacağına inanıyoruz. Şimdi alkışlarınızla onu sahneye davet ediyorum. Huzurlarınızda…"
 
Halkın hayal kırıklığı, küskünlük ve kızgınlık homurtuları arasında sahne alacak belediye çalışanının adı duyulmadı bile. Coşku havası aniden dağılmış, yerine memnuniyetsizlik ve öfke hakim olmuştu. Belediye çalışanı tedirgin bir şekilde sahnedeki yerini aldığında insanlar onu yuhalamamıştı, ama homurtular öyle yüksek perdeden devam ediyordu ki "temsili" sanatçının giriş konuşması da duyulmadı.
 
Ama o konserine başladı ve elinden gelenin en iyisini sergiledi. Bir saat kadar sonra konseri bittiğinde o saygıyla eğilirken salondan çıt çıkmıyordu.
 
Sessizliği balkondan gelen tek ve cılız bir alkış ve küçük bir oğlan çocuğunun sesi bozmuştu:
 
"Babacığım, hârikaydın!"
 
Ve küçük bir şaşkınlık sessizliğinin ardından bütün salondakiler, hepimiz alkışlamaya başladık.
 
 
Biz insancıklar, hepimiz, hayatı Yaratan’ın bize uygun Gördüğü bir sahnesinde elimizden geleni yapmaya çalışıyoruz. Ve bunun fark edilmesi nasıl bizi mutlu edecekse; eşimizi, annelerimizi, babalarımızı, çocuklarımızı, kardeşlerimizi ve arkadaşlarımızı da mutlu edecektir.
 
Ara sıra da olsa – çevrenizdeki insancıkların güzel yapmaya çalıştıklarını açıkça takdir edin,
 
Onlara "hârika" olduklarını hissettirin.
 
Onlara yaşama sevinci verin.
 
"You Are Wonderful", Sweetawnis / (Isoner)
The following story captured our heart. It happened several years ago in the Paris opera house. A famous singer had been contracted to sing, and ticket sales werebooming. In fact, the night of the concert found the house packed and every ticket sold.
The feeling of anticipation and excitement was in the air as the house manager took the stage and said, Ladies and gentlemen, thank you for your enthusiastic support. I am afraid that due to illness, the man whom you’ve all come to hear will not be performing tonight. However, we have found a suitable substitute we hope will provide you with comparable entertainment.
The crowd groaned in disappointmentand failed to hear the announcer mention the stand-in’s name. The environment turned from excitement to frustration.
The stand-in performer gave the performance everything he had. When he had finished,there was nothing but an uncomfortable silence. No one applauded. Suddenly, from the balcony, a little boy stood up and shouted, Daddy, I think you are wonderful! The crowd broke into thunderous applause.
We all need people in our Lives who are willing to stand up once in a while and say, I think you are wonderful.
And at times others are expecting this from you.
Are you telling them how wonderful you are?
Say it now and make someone’s day more pleasant.
Bu yazı Mistik içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s