Mistik: Kırmızı Gül

 
 
Adam 300 km uzakta bir şehirde yaşayan annesine bir demet gül göndermek üzere çiçekçinin önünde durdu. Dükkana girerken kenarda, omuzları çökmüş, önüne eğdiği yüzü ağlamaklı bir kız çocuğuna gözü ilişti. Yanına giderek çenesini tutup kaldırdı ve sıcacık gülümseyerek sordu:
 
– "Neyin var kızım? Üzgün gibi görünüyorsun."
– "Anneme bir kırmızı gül almak istiyordum. 2 liraymış, ama benim 75 kuruşum var."
– "Dert ettiğin şeye bak" dedi adam gülümsemesini genişleterek,
"gel benimle, senin annene de bir gül alalım."
İçeri girdiler, adam annesine göndermek istediği bir demet gülün sipariş formunu doldurdu, küçük kıza da bir gül aldı, paralarını ödedi ve dışarı çıktılar. Adam arabasına binmişti ki aklına geldi, camı açtı ve kıza seslendi:
 
– "İstersen seni annene bırakayım."
Küçük kızın yüzü biraz daha aydınlandı, teşekkür ederek arabaya bindi. Onun tarifleriyle geldikleri yer bir mezarlıktı.
Kız kırmızı gülü yeni bir mezarın üzerine bıraktı, yanına oturdu.
 
Adam nemli güzlerle bir süre kızı izledikten sonra arabasına atladı, çiçekçi dükkanına geri döndü, çiçek siparişini iptal etti, bir demet kırmızı gül aldı ve annesinin yaşadığı şehre doğru yola çıktı.
 
http://groups.google.com.tr/group/bursaforum
 
 
"A Red Rose", Sweetawnis / (is)
A man stopped at a flower shop to order some flowers to be wired to his mother who lived two hundred miles away.
As he got out of his car he noticed a young girl sitting on the curb sobbing. He asked her what was wrong and she replied, "I wanted to buy a red rose for my mother. But I only have seventy-five cents, and a rose costs two dollars."
The man smiled and said, "Come on in with me. I’ll buy you a rose." He bought the little girl her rose and ordered his own mother’s flowers.
As they were leaving he offered the girl a ride home. She said, "Yes, please! You can take me to my mother." She directed him to a cemetery, where she placed the rose on a freshly dug grave.
The man returned to the flower shop, canceled the wire order, picked up a bouquet and drove the two hundred miles to his mother’s house.
***
 
Moral: Don’t Send Artificial Loves to your parents. Give them the respect and courtesy they desire. They are your most precious Treasure, Care for them. God Forbid, if they leave this world then one can do nothing but regret.
Bu yazı Mistik içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s