Mistik: Hediye

 
 
Huzurevinin en huzurlu, en pozitif insanıydı. Yaşanmış yılları inkâr etmeyen bembeyaz saçları ve bembeyaz sakallarından umulmayacak kadar enerjikti. İbadetlerinden, okumalarından kalan zamanlarında, bir ortama girdiğinde çevresine adeta hayat ışıkları saçardı. Onunla ilgili olarak dikkatimi çeken ikinci bir konu da, huzurevine geldiği günden beri yatağının baş ucunda tuttuğu küçük, boş bir tahta kutuydu.
 
Bir gün, onu bahçede kuşları dinlerken yalnız yakalayıp usulca yanına gittim ve biraz havadan sudan sohbet ettikten sonra sordum: "İsmail dede, kızmazsan sana bir şey soracağım: nedir o boş kutu?"
 
İçleri gülen gözlerinde belli belirsiz bir pusla önce bana baktı, sonra yüzünü güneşe çevirip gözlerini kapatıp baygın bahar kokusunu içine çektikten sonra gülümseyerek cevapladı: "o kutu boş değil evladım… onda minik bir kalbin sevgi öpücükleri var"
 
"Senin yaşlarındaydım. Herhalde bir doğum günümde rahmetli kızım -o zaman tabi daha minicik bir çocuk- bana o kutuyu getirip ‘bu senin baba’ demişti. Kutuyu tanıyordum: annesinin takılarını koyduğu bir kutuydu. Eh, hediyeyi çıkarınca kutuyu da yerine koyarız diyerek açmıştım. Ama içini de boş görünce yumurcak benimle kafa buluyor galiba diye hafif tertip kızmıştım.
 
‘Hadi kutunun annene ait olmasından geçtim, birine hediye etmek için içine birşeyler koyman gerekmez miydi? Hadi bunu götür annenin masasına koy’ diye eline sıkıştırınca ‘ama baba’ demişti -dokunsan ağlayacak bir halde- ‘o boş değil ki: içine öpücükler üflemiştim; hepsi senin için…’
 
"İşte evlat" diye tamamladı hikayesini kısa bir sessizlikten sonra İsmail dede, "o gün-bu gündür o kutu benim hayat enerjim oldu. Ne zaman içim daralsa, kendimi kötü hissetsem, onu açarım, minik kızımın saf sevgisine dokunur, yaşama gücü bulurum."
 
 
http://groups.google.com.tr/group/bursaforum
 
 
"Unconditional Love", Exzone
Some time ago, a friend of mine punished his 4 year old daughter for wasting a roll of gold wrapping paper. Money was tight and he became infuriated when the small child tried to decorate a box to put under the tree. Nevertheless the little girl brought the gift to her father the next morning and said "This is for you Daddy."
He was embarrassed by his earlier over reaction… He opened the box and his anger flared again when he found the box was empty.
 
Then he yelled at her:
DON’T YOU KNOW when you give someone a present there’s supposed to be something inside of it???
The little girl looked up at him with tears in her eyes and said,
Oh Daddy it’s not empty, I blew kisses into the box, all for you Daddy.
The father was crushed. He put his arms around his little girl, and he begged her for forgiveness. My friend told me that he kept that gold box near his bed for years.
Whenever he was discouraged he would take out an imaginary kiss and remember the love of the child who had put it there. In a very real sense each of us has been given a gold container filled with unconditional love and kisses.
There is no more precious possession anyone could hold.
Bu yazı Mistik içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s