Mistik: Aşk’ın Hikâyesi

 
 
Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, koca bir okyanusun tam ortasında şirin mi şirin bir ada varmış. Bir ada ki; sakinleri hep hislermiş: mutluluk, üzüntü, bilgi, kibir, refah, aşk… hepsi…
Güzel günlerde hepsi bir arada hoşça geçinip giderlerken, bir gün adanın batacağı haberi yayılmış. Herkes hazırlık yapmaya, kendine göre tedbirler almaya başlamış.
Ama aşk hiç hazırlanmamış. Son ana kadar adanın batmayacağını ümit etmiş.
Ama bir gün ada gerçekten batmış.
Aşk, teknesi en büyük olan refahtan rica etmiş: "senin teknen en büyüğü, yerin vardır. Beni de alır mısın?"
Refah yüzüne bile bakmadan homurdanmış: "evet en büyük tekne… ve ağzına kadar altınlarım, gümüşlerimle dolu."
Kibire dönmüş aşk: "sen alır mısın kibir?"
"Şu haline bak" demiş kibir burun kıvırarak, "sırılsıklam olmuşsun. Almam. Teknemi berbat edersin."
Hüzün "yalnız kalmaya ihtiyacım var" demiş.
Sevinç kendisiyle öyle meşgulmüş ki, onu duymamış bile.
Çaresiz, suyun üzerinde kalmaya çalışırken bir el uzanmış, onu yakalayıp teknesine çekmiş.
Yeni bir adaya, yeni ülkelerine ulaştıklarında da aşkı sahile bırakıp, kendisi yoluna devam etmiş.

Aşk kendisini kurtarıp, teşekkür bile beklemeden ayrılan bu yaşlı adamın adını bile sormadığını fark etmiş.
Uzaktan kendini izleyen diğer bir yaşlı adama: bilgiye sormuş, belki o bilir diye.
"O zamandı" demiş bilge bilgi nemli gözlerinin içi gülerek, "senin kıymetini başka kim bilebilirdi ki…"
 
 
Cute Ashwini’den
Once upon a time, there was an island where all the feelings lived: Happiness, Sadness, Knowledge, and all of the others including Love. One day it was announced to the feelings that the island would sink, so all repaired their boats and left.
Love wanted to persevere until the last possible moment. When the island was almost sinking, Love decided to ask for help. Richness was passing by Love in a grand boat. Love said, "Richness, can you take me with you?" Richness answered, "No, I can’t. There is a lot of gold and silver in my boat. There is no place here for you.
Love decided to ask Vanity who was also passing by in a beautiful vessel, "Vanity, please help me!" "I can’t help you Love. You are all wet and might damage my boat." Vanity answered.
Sadness was close by so Love asked for help, "Sadness, let me go with you." "Oh….Love, I am so sad that I need to be by myself!"
Happiness passed by Love too, but he was so happy that she did not even hear when Love called her!
Suddenly, there was a voice, "Come Love, I will take you." It was an elder. Love felt so blessed and overjoyed that he even forgot to ask the elder his name. When they arrived at dry land, the elder went his own way.
Love realizing how much he owed the elder and asked Knowledge, another elder, "Who helped me?" "It was Time," Knowledge answered. "Time?" asked Love. "But why did Time help me?" Knowledge smiled with deep wisdom and answered, "Because, only Time is capable of understanding how great Love is."
Bu yazı Genel içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s