Babanız Yaşıyorsa Hâlâ Çocuksunuzdur. Tadını Çıkarın.

 

 

Babanız yaşıyorsa hâlâ

Çocuksunuzdur.

Bu harika!


İnsan babası ölünce büyüyor çünkü.


Çocukken her şeyi bilen, herkesten güçlü olan babamız biz büyüdükçe küçülmüş,
Artık zamanını tamamlamış ve mazide kalmış bir ihtiyar olarak kendi köşesinden bize bakıyordu.

Usandıracak kadar ayrıntılı sorular sorarak hayatı öğrendiğimiz, her şeyi bilen babamızın soruları ise

biz büyüdükçe artık bize sıkıcı gelmeye başlamıştı.

Müdahale etmese, soru sormasa ne iyi olur dediğimiz zamanlar çok olmuştu.

Biz ondan daha iyi biliyorduk ya her şeyi.

Zaman artık onun zamanı değildi ya… Teknoloji gelişmişti ya… Her şey değişmişti ya…

Oysa gerçekten büyüdüğümüz zaman babamızı kaybettiğimiz zamandır.

Çünkü çınarın gölgesi yoktur artık üzerimizde.

Bizi -fark etmediğimiz halde- yağmurdan, güneşten koruyormuş meğer o gölge.

Siz de aile kuruyorsunuz, baba oluyorsunuz, sizin de gölge yaptığınız ve koruduğunuz birileri oluyor.

Ve siz içten içe o gölgeyi hep arıyorsunuz.

Babanız öldüğünde büyüyorsunuz.
Artık soru soracağınız, öğreneceğiniz, azarını duyacağınız, takdirini alacağınız, akşam eve dönerken yolunu gözleyeceğiniz, korkacağınız, kızacağınız bir babanız yoksa,
yarınınızdan sorumlu tuttuğunuz, her istediğinizi almak zorunda olan o kişi yoksa artık…

Büyüyorsunuz.

Hep sessiz ağlayan, suskun seven, en zor dönemde bile yıkılmaz görünen, sırtınızı dayadığınız çınar ağacınız yoksa artık…
Büyüyorsunuz.

 

Alıntıdır.

 

 

Bu yazı Şiir içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s