Affetmek mi? Asla!

 
 
 
 
 

Öğretmen, "çocuklar, önümüzdeki hafta hayat deneyi yapacağız" dedi
ve pazartesi günü birer plastik torba ve birer kilo patates getirmelerini istedi.
Pazartesi sabahı sıralarının üzerinde patatesler, kendisine meraklı gözlerle
bakan öğrencilerine yapmaları gerekeni söyledi:
"Şimdi, bugüne kadar affedemediğiniz her kişi için bir patates alıp
üzerine onun adını yazın ve torbanızın içine koyun."

Bazı öğrenciler torbalarına ikişer-üçer patates koyarken,
bazılarınınki sekizi-onu buldu.

 

Öğretmen, kendisine "Peki şimdi ne olacak?"
der gibi bakan öğrencilerine deneyin işleyişini anlattı:
"Bu hafta boyunca okulda, sokakta, evde, nereye giderseniz gidin,
bu torbaları yanınızda taşıyacaksınız.
Yattığınız yatakta, bindiğiniz otobüste, okuldayken sıranızın
üstünde, hep yanınızda olacaklar."

Bir hafta geçti, ertesi Pazartesi hocaları sınıfa girer girmez, denileni
yapmış olan öğrenciler hep bir ağızdan şikayete başladılar:
"Hocam, yaktınız bizi ya!" "Canımız çıktı bir hafta boyunca."
"Koku da cabası!" "Valla, hem sıkıldık, hem yorulduk"
Öğretmen gülümsedi:
"Öyle mi? O zaman, artık affettiğiniz kişilerin adının yazılı olduğu

patatesleri çöpe atabilirsiniz."
Bir dakika sonra öğrencilerin elinde ne torba, ne patates kalmıştı.
 
Affetmemeyi karşımızdakini cezalandırmak olarak algılıyoruz,
ama aslında kendi ruhumuza ağır ve nahoş yükler taşıtmıyor muyuz?
 
ALINTIDIR
 
 

Bu yazı Mistik içinde yayınlandı. Kalıcı bağlantıyı yer imlerinize ekleyin.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s